Home

HSP-ertje (5) aan het woord

Ik ben M. en vijf jaar. Ik woon in België.

Omdat ik altijd bang was van de stemmen die ik hoorde en de enge beesten die ik zag, kon ik niet goed slapen.
Ik werd vaak wakker en huilde dan heel veel. Ik vroeg dan aan mama om mijn kussen uit te schudden zodat de stemmen weggingen maar ze kwamen altijd terug! Voor dat Bénazir bij ons kwam heb ik haar een keer op de laptop gezien, dat was echt cool!

Toen konden we praten met elkaar en Bianca trok hele gekke bekken, dat was grappig!
De dag dat Bianca naar ons kwam zijn mijn zusje en ik naar onze tante gegaan! s’Avonds mochten we even langskomen.
Toen ik binnen kwam had mijn mama een gekke ketting om haar nek en papa ook en Bianca was niet alleen bij ons.  Die ketting vind ik nu leuk, ik heb ze op mijn kamer. Ik heb ook nog een hele mooie bijzondere ketting van Bianca gekregen die glinstert heel mooi. Die speciale heb ik onder mijn kussen liggen. Soms wil ik hem aan voor naar school maar dat mag ik niet van mama.
Toen ik op mama haar schoot zat legde Bianca haar handen op mijn schouders. Eventjes daarna ging ze zitten  maar een andere mevrouw kwam toen, ik kreeg het heel erg warm.
Mijn zusje zat bij F. op schoot en die legde ook zijn handen op haar.
Daarna kregen we snoep en hebben we met z’n allen de Kabouter Plopdans gedaan! Dat was heel leuk en Bianca die deed heel gek! Ik heb ook een keer een foto van haar gezien met een oranje pluk i.p.v een witte pluk dat was met voetbal geloof ik. Ze leek toen wel op een Bizon!

Na het dansen zijn we terug naar mijn tante gegaan om te gaan slapen want Bianca was nog niet klaar.
Ik heb nu geen stemmen en beesten meer op mijn kamer en ik huil s’nachts niet meer.

Bianca is nog wel eens terug geweest en toen vond ze mijn geknutselde kerstbal de allermooiste in onze boom!!!

Doei
M. uit Lommel

Overprikkeling

Kinderen die teveel prikkels krijgen via hun zintuigen en daardoor gedragsproblemen ontwikkelen, zijn al van diverse kanten belicht door hulpverleners. Een minder bekend, maar toch zeer veel voorkomend probleem is dat kinderen overprikkeld raken omdat ze meer kunnen waarnemen dan anderen, omdat ze extra voelsprieten hebben uitstaan.

HSP ONBEKEND
Hooggevoeligheid komt maar liefst voor bij twintig procent van de wereldbevolking en kan voor ernstige problemen zorgen als men overprikkeld raakt. Omdat overprikkeling van hooggevoelige personen (HSP) vaak onbekend is, zoeken hulpverleners in een totaal andere richting naar de oorzaak. ADHD, PDD NOS, ADD, MCDD en autistisch aanverwante stoornissen zijn veelgestelde diagnoses waar dan ook medicatie voor wordt voorgeschreven.

MENSELIJKE SPONSEN
HSP’ers zijn menselijke sponzen en zij absorberen emoties van anderen en energieën uit hun omgeving. Daardoor raken zij verzadigd. Dat geeft letterlijk een zwaar gevoel, lichamelijk onverklaarbare klachten zoals buikpijn, hoofdpijn en vermoeidheid, maar ook andere reacties. Ze voelen een emotie die ze niet kunnen verklaren, maar hun lichaam reageert erop. Omdat ze zintuiglijk niet kunnen verklaren wat ze voelen, gaan ze twijfelen aan hun gevoel. Vanbinnen ontstaat een onrust en de chaos in het hoofd wordt groter. Niet alleen de externe prikkels zorgen voor chaos, ook de innerlijke onrust. Om de prikkels te verminderen, weten HSP’ers dat bewegen helpt of terugtrekken in je eigen wereld. Kinderen die overprikkeld zijn laten dit duidelijk in hun gedrag zien: druk- of teruggetrokken gedrag.

AFSLUITEN
Als een HSP’er zijn voelsprieten intrekt, komt er veel minder informatie naar binnen en raakt deze minder snel overprikkeld. Door de afsluittechnieken die Benazir heeft ontwikkeld, is het mogelijk om binnen een paar seconden rust te creëren in het hoofd van een HSP’er. Het werkt zo effectief dat momenteel duizenden kinderen in Nederland, België en Duitsland deze afsluittechniek hanteren. Kinderen die ADHD gediagnosticeerd waren, hebben hun medicatie (in samenspraak met hun kinderpsychiaters) kunnen reduceren tot het minimale.

HSP is een volksprobleem dat veel onbekendheid en onbegrip ten deel valt, maar ook veel positieve kanten kent.

Bianca is contextuoloog. Zij legt de drie p’tjes naast elkaar om een casus vanuit diverse invalshoeken te kunnen benaderen: psychologie, pedagogie en parapsychologie. Zij heeft het vermogen om direct in contact te komen met het onderbewustzijn van de mens, waar vele onbewuste processen zijn opgeslagen, waaronder angsten, woede, verdriet en blokkades.

HSP is geen handicap maar een uitdaging

Bianca is contextuoloog. Zij legt de drie p’tjes naast elkaar om een casus vanuit diverse invalshoeken te kunnen benaderen: psychologie, pedagogie en parapsychologie. Bianca  heeft het vermogen om direct in contact te komen met het onderbewustzijn van de mens, waar vele onbewuste processen zijn opgeslagen, waaronder angsten, woede, verdriet en blokkades.

HUCK, DE ENE DAG LIEF, DE ANDERE DAG EEN DRAAK
Drie jaar geleden ben ik bij een mannetje van anderhalf jaar oud geweest, Huck, die enorme slaapproblemen had. Die problemen heb ik toen opgelost en hij kon weer slapen. Onlangs werd Huck vier jaar en ging hij naar de basisschool. Een spannende periode met veel veranderingen voor een kind. Dat had direct zijn weerslag op zijn gedrag. Huck kon zich maar moeilijk aanpassen en zijn gedrag was zeer wisselend. De ene dag was hij erg lief en de andere dag leek het net alsof een draak in hem huisde: hij beet, sloeg, schopte ieder kind en was enorm brutaal tegen de leerkracht.

OVERPRIKKELD
Omdat moeder een alleenstaande ouder was, zochten de instanties het probleem in de thuissituatie. Maar moeder Mel had haar zaakjes juist goed op orde en een echte oorzaak kon dus niet direct worden gevonden. Mel nam daarom weer contact met mij op. Om de oorzaak van zijn gedrag te kunnen achterhalen, legde ik contact met het onderbewustzijn van Huck. Direct liet hij me zien dat hij te veel informatie naar binnen kreeg en enorm overprikkeld raakte op sommige dagen.

MENSELIJKE SPONS
Tijdens mijn workshop Leven met energie kreeg Mel handvatten hoe ze met de overprikkeling van haar zoon om moet gaan. Huck moet zich gaan afsluiten, zodat hij als menselijke spons niet alle emoties en energieën van anderen opslurpt. Huck blijkt HSP-er te zijn en heeft behalve extra voelsprieten, ook een groot absorptievermogen wat emoties en energieën betreft. Een aantal dagen ging het goed, maar Huck viel telkens terug. Logisch, een mannetje van vier vergeet vaak dat hij zich af moet sluiten en heeft eigenlijk hulp nodig van school.

HSP
Mel, een zeer doortastende vrouw, stapte naar de school toe en vroeg of ik wat informatie mocht komen geven over Huck. De school stond niet te springen omdat men een hele andere verwachting had van mijn bezoek. Ik legde ze uit dat maar liefst twintig procent van de wereldbevolking HSP-er is. Velen van hen hebben lichamelijke en psychische klachten omdat ze overprikkeld zijn. In historie-rijke gebieden zie je vaak dat zeer zware energieën blijven hangen, die direct invloed kunnen hebben op HSP-ers.

Deze school staat in Arnhem en daar is in de tweede wereldoorlog veel gebeurd. HSP-kinderen, die dus die voelsprietjes hebben uitstaan, krijgen daarom in deze omgeving continu te veel informatie naar binnen. Zij laten dat meteen in hun gedrag zien met druk, ongeconcentreerd, opstandig en soms agressief gedrag.

ADHD’ER OF HSP’ER?
ADHD is slechts bij een klein percentage van de gediagnosticeerde kinderen een neurobiologisch probleem. Een groot percentage van de kinderen heeft te maken met een vorm van gedragsproblematiek. Een HSP-er die overprikkeld raakt, kan gedragsproblemen hebben. Gedragsproblemen die veel weg hebben van het gedrag van ADHD-ers. Als je nagaat dat 1 op de 5 kinderen HSP heeft, dan is het zeker de moeite waard om dit in een diagnose mee te nemen. Andere hooggevoelige kinderen sluiten zich juist af voor de vele informatie en lijken daardoor onbereikbaar, afwezig en soms zelfs apathisch. Ook met deze mogelijkheid moet men rekening houden als men een diagnose stelt.

HANDVATTEN VOOR HSP’ERS
Door deze kinderen handvatten te bieden zodat ze niet teveel prikkels naar binnen krijgen, voelen ze zich rustig van binnen. De chaos in hun hoofd wordt minder en ook het gedrag verbetert aanzienlijk. De directrice en Intern Begeleider van Huck z’n school, liet ik zien wat Huck rust kan bieden. De directrice was met stomheid geslagen. Bij haar gingen meteen alarmbelletjes rinkelen, omdat bepaalde puzzelstukjes voor een aantal andere kinderen ook op z’n plek vielen. Sindsdien wordt Huck door de leerkracht eraan herinnerd wanneer hij zich moet afsluiten, namelijk als er teveel indrukken op hem afkomen. Slechts een klein geheugensteuntje van de leerkracht zorgt er al voor dat Huck zich heerlijk ontspannen voelt en niet meer overprikkeld raakt. Een super win- win-situatie, want ik kwam voor Huck, maar weet dat ze op deze school nu ook anders naar andere zorgkinderen zullen kijken.

ADHD medicijnen werken niet

Het slikken van medicijnen tegen ADHD is controversieel. Uit sommige studies blijkt dat kinderen de medicijnen veel te snel krijgen of dat ze er verslaafd aan raken. Daar komt nu een probleem bij: ze werken in veel gevallen niet of nauwelijks.

Het Johns Hopkins ziekenhuis in de VS heeft een proef gedaan met 180 kinderen die zes jaar aan de medicijnen tegen ADHD waren. De kinderen waren gemiddeld 10 jaar oud. Van deze 180 kinderen hadden er 160 nog steeds onverminderd symptomen van ADHD, bij de overige 20 was er een kleine verbetering te zien. Sterker nog: de kinderen die medicijnen kregen, vertoonden gemiddeld meer symptomen dan kinderen met ADHD in een controlegroep die niets slikte, maar een regime volgde van veel sport en gezond eten.

De onderzoekers kunnen niet zeggen of de tegenvallende werking van de medicijnen komt doordat kinderen de verkeerde dosis krijgen, de verkeerde medicijnen slikken of omdat de pillen de verkeerde ingrediënten bevatten. Ze concluderen wel dat ADHD een chronische ziekte is met heftige verschijnselen als drukte, slechte concentratie en impulsiviteit.

Bron: Alexandra Wong

Is een huisreiniging zweverig?

Spiritualiteit wordt soms als zweverig betiteld omdat het niet tastbaar is.

Dat je ook op een nuchtere en rationele manier met spirituele zaken om kunt gaan, dat is bij vele mensen niet bekend. Met name het onderwerp huisreinigingen geeft vaak bedenkingen.

Als men gaat verhuizen, dan steekt men er vaak heel veel tijd en moeite in om het nieuwe onderkomen naar wens te maken. De sfeer en inrichting van de vorige bewoners past dan niet bij je eigen smaak. Ook wordt er – voordat je het huis intrekt -een grondige schoonmaakbeurt gegeven, zodat je in een fris huis kan starten. Alle tastbare zaken worden aangepakt om er een heerlijk leefbaar huis van te maken

Maar wat men vaak echter vergeet, is dat -wanneer een huis bewoond wordt – je ook te maken hebt met mensen die zich emotioneel ontladen. Verdriet, woede, angst, teleurstelling en andere emoties kunnen het huis dusdanig vervuilen dat het onleefbaar wordt. Op het oog kan het een mooi, fris huis zijn, maar zodra je er een langere tijd in zit, dan voel je de zwaarte over je heen glijden. Vermoeidheid, slaapproblemen, nek-en schouderklachten, buikpijn en allerlei onverklaarbare klachten openbaren zich dan. Je kunt er niet echt de vinger opleggen, maar een onbestendig gevoel bekruipt je dan soms. Als je tot de groep mensen hoort die extra gevoelig is – en dat is 20% van de bevolking – ,dan kunnen de klachten zo erg worden dat een burn-out of depressie het gevolg kan zijn.

Een huis ontdoen van negatieve energie is dan een oplossing die vele klachten kan laten verminderen en zelfs kan laten verdwijnen. Een mens is niet gemaakt om in min-, oftewel negatieve energie te leven. Als je huis in de min staat, dan zul je er op allerlei fronten ‘last’ van hebben.  Een huis energetisch laten reinigen is dan een verlichting en dan moet je dit niet doen met salie en/of wierook, want dan ben je nog verder van huis.

Je huis laten reinigen is minder zweverig dan men denkt. Als je een huis betrekt, dan wil je een frisse nieuwe start maken. En dat betekent dus ook dat je niet de emotionele ontladingen van de vorige bewoners wil ervaren en in je leven wilt brengen.

Een frisse start is dus ook op emotioneel gebied nodig, want alles om ons heen bestaat uit energie en iedere energievorm bestaat uit min en plus. Een mens gedijt het beste in plus-energie, zeker als je een nieuw begin wilt maken.

Beelddenken en dyslectie

Dyslecten zijn niet altijd beelddenkers en andersom. Beelddenken is een denkproces en dyslectie is een neurologische stoornis.
Het komt wel vaak voor dat dyslecten beelddenkers zijn en daardoor ontstaat er een verwarring wat betreft de denkwijze van een dyslect.
Een beelddenker is met simpele handelingen en eenvoudige begeleiding prima te integreren in het huidige onderwijssysteem. Een dyslect echter vraagt wat intensievere en specifiekere begeleiding.

Dyslectie is een stoornis waardoor de hersenen niet goed in staat zijn om informatie visueel en auditief te verwerken.
Beelddenken is een denkproces waar men in beelden denkt i.p.v. in woorden. Beiden hebben moeite met de taalverwerking. Maar de oorzaak ligt op een ander vlak.
Dyslectie kan ontstaan door een ontwikkelingsachterstand en beelddenkers schakelen niet om qua denkproces als ze naar de basisschool gaan.
Het is daarom belangrijk dat de diagnose duidelijk gesteld wordt door bevoegde personen, zodat er passende begeleiding kan worden gegeven.

Welk type mens ben je?

Het leven bestaat uit golfbewegingen.
Hoe groot de golven zijn en hoelang ze aanblijven, dat kun jezelf bepalen. Het is dan ook belangrijk om in een situatie waar het even wat minder gaat, jezelf even de spiegel voor te houden, zodat je kunt bepalen welk type mens je bent.

Locomotief:
Een locomotief is een persoon die van tijd tot tijd zoveel energie heeft dat het wagonnetjes, oftewel mensen eraan kan hangen. Hij heeft een luisterend oor, keer op keer weer vol goede tips en positieve energie. Een locomotief dendert maar door en ziet er sterk en onverwoestbaar uit. Maar dat deze locomotief ook even aandacht en tijd nodig heeft- denk maar aan een servicebeurt – vergeten anderen vaak. Als deze geen servicebeurt krijgt, dan zal deze, hoe sterk dan ook, toch vastlopen. Een locomotief moet dus af en toe pas op de plaats maken om zichzelf te onderhouden.

Wagon:
Een wagon heeft een motor nodig om zich voort te bewegen. Haakt die vast aan een gezellige, leuke, positieve locomotief, dan zal deze wagon zich prettig en fijn voelen. Op het moment dat je als wagon alleen verder moet, kunnen er problemen ontstaan. Het tempo neemt af, want je motor is er niet meer. Omdat je gewend was aan de positieve energie en boost om je heen, ga je deze missen en val je terug. Je krijgt identiteitsproblemen, omdat je niet meer weet wie je bent. Je bent al die tijd aangehaakt geweest aan de locomotief. Je wordt angstig, omdat je niet weet welke weg je op moet. Een lusteloos, onrustig, onbestendig, angstig, neerslachtig, eenzaam en verdrietig gevoel ontstaat.

Je bent boos; boos omdat je je motor mist. Het is je ontnomen en dat vind je niet rechtvaardig. Is dit daadwerkelijk ook zo, of ben je gewoon verantwoordelijk voor je eigen leven en daden? Alleen door daadwerkelijk ervoor te zorgen dat je je eigen wagon van een motor gaat voorzien, of zelf een locomotief gaat worden, kunnen je levensgolfbewegingen minder worden.

Welk type mens ben je en waar wil je naar toe?

Deel je mee?

HSP, zo leef je ermee!

HSP, oftewel hoog sensitief persoon is een term die steeds vaker gehoord wordt. Ruim twintig procent van de wereldbevolking is HSP-er en dan is het maar al te goed dat er steeds meer aandacht aan besteed wordt. HSP heeft behalve voordelen ook aandachtspunten die soms voor belemmeringen in het leven kunnen zorgen.

Bianca is de pionier wat betreft het ontwikkelen van nieuwe technieken voor HSP-ers. De workshop HSP, zo leef je ermee is een praktische workshop die leert hoe je je op een effectieve en snelle manier kunt afsluiten.  

Maar wat is een HSP-er nou precies? Het is een persoon die meer voelsprieten heeft uitstaan dan een ander en daardoor meer prikkels ontvangt. Deze prikkels kunnen zowel van binnen als van buitenaf komen. Door het ontvangen van deze prikkels kunnen ook de struikelblokken ontstaan, want als je deze prikkels niet goed of maar gedeeltelijk kan verwerken, kan er een overprikkeling ontstaan. Een overprikkeling die allerlei fysieke en psychische klachten met zich mee kan brengen, zoals: gedragsproblemen, angststoornissen, stemmingswisselingen, burn-out, vermoeidheidsklachten en onverklaarbare fysieke klachten.

Kenmerken van een HSP-er:

Ze hebben een intensere beleving en hun waarneming is vaak gedetailleerder. Kleine dingen vallen hen sneller op en ze kunnen daar zeer geroerd door zijn. Muziek, kunst en de natuur kunnen hen zo raken dat ze er helemaal in opgaan. Gevoelens van anderen kunnen ze feilloos aanvoelen, hetgeen zowel een voordeel als een nadeel kan zijn. Ze zijn zorgzaam, plichtsgetrouw en vaak ook perfectionistisch. Het perfectionistische kan hen vaak opbreken, waardoor het een aandachtspunt wordt. Ze zijn daardoor gevoeliger voor burn-outs dan anderen, omdat ze zichzelf helemaal kunnen verliezen als ze zich geven aan een opdracht en/of doel. Fysieke, onverklaarbare lichamelijke klachten kunnen dan ontstaan zoals: nek- en schouderklachten, vermoeidheid, buikklachten en maagproblemen.

Het herkennen, maar vooral het erkennen van de klachten is al het halve werk wat betreft het  oplossen hiervan. Het is voor een HSP-er belangrijk dat men leert hoe je met je gevoeligheid om kan gaan. De maatschappij zal zich niet aanpassen aan je gevoeligheid: jij moet je aanpassen aan de maatschappij.

Inhoud van de workshop Leven Met Energie basis:

  • Simpele afsluittechnieken (vanaf 3 jaar uitvoerbaar)
  • Zelfredzaamheid bevorderen
  • Praktische informatie en handvatten over HSP
  • Opvoedtips en hoe om te gaan met een HSP-ertje
  • Leren om in de wereld van een HSP-er te stappen (begrijpen)
  • Na de workshop eventuele ondersteuning via een besloten forum

HSP staat bij ons voor Heel Sterk Persoon!

Hoe ga je om met een HSP-ertje en/of paranormaal kind?

In mijn werk ontmoet ik veel paranormale kinderen. Net als bij andere kinderen is een paranormaal kind niet in een hokje te plaatsen qua gedrag en visie op het leven. Wel zijn er kenmerken die je ziet waardoor paranormale kinderen makkelijker te herkennen zijn. Er zijn hele theorieën en benamingen voor dit soort kinderen, maar ik heb een schroom om een kind dat stempeltje te geven. Ik benoem het liever als een niet doorsnee-kind.

Een kind dat paranormale ervaringen heeft en niet weet hoe het ermee om moet gaan, wordt er vaak angstig van. Het heeft al heel erg snel door dat het anders is dan andere kinderen, omdat het dingen kan waarnemen die een ander niet kan zien, ruiken, horen en/of voelen.

Als opvoeders kun je een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van een paranormaal kind. Door een kind serieus te nemen, zal het zich veilig voelen bij je en de ervaringen met je delen. Dit kan heel erg lastig zijn als je deze dingen zelf niet kunt waarnemen.

Maar ook de school kan een toevoeging zijn als hulpbank voor ouders en kinderen. Een kind dat regelmatig de school verzuimt, omdat het angstige nachten heeft gehad, zal in zijn schoolprestaties achteruit gaan. Ik adviseer vaak ouders om te kijken of er een mogelijkheid is om met school te bespreken wat er thuis gaande is. Sommige scholen staan er gelukkig heel erg open voor, maar helaas zijn er ook scholen die het lariekoek vinden. De scholen die er open voor staan, hebben vaak in de loop der jaren  meerdere kinderen ontmoet die dit soort ervaringen hadden en hebben soms een vangnet waar ouders met hun vragen terecht kunnen.

Ongeveer 2 á 3% van onze kinderen heeft paranormale ervaringen. Dat betekent dat er op een gemiddelde reguliere basisschool toch wel meer dan tien  kinderen rondlopen die hetzelfde ervaren. En als we dan ook nog de HSP-ers (20 %) erbij optellen komen we tot de ontdekking dat deze groep wel erg groot is, maar liefst 22 á 23 % van de kinderen is dus paranormaal.

Sommige scholen zijn dusdanig betrokken bij deze kinderen, dat ze zich graag laten informeren over wat er door zo’n kind heen gaat. Het gebeurt regelmatig dat ik word uitgenodigd om het een en ander toe te lichten, wat voor zowel de ouders als de school prettig is. Er wordt namelijk een brug geslagen tussen de twee werelden waar het kind in leeft.

Jammer genoeg zijn er natuurlijk ook scholen die het paranormale volkomen afwijzen vanwege hun geloofsovertuiging. Helaas moet ik dan concluderen dat er dan met twee maten wordt gemeten. In iedere religie aanbidt men iets onzichtbaars, iets wat nooit door anderen waargenomen is. Sterker nog: er worden kerken gebouwd, feesten georganiseerd en boeken over geschreven. Men heeft het over beschermengelen die over ons waken en voor ons zorgen, maar als een kind paranormale waarnemingen heeft, wordt dit naar het rijk der fabelen verwezen.

Ik vind het een verrijking dat kinderen in een dimensie kunnen kijken die niet iedereen kan waarnemen. Door hun onschuld, onbevangenheid  en puurheid kunnen wij veel van hen leren.  Paranormale kinderen zijn erg kwetsbaar, omdat zij door hun onbevangenheid vaak niet zien dat niet iedereen er open voor staat. We moeten voor ogen houden dat de buitenwereld hun spiegel is en deze spiegel is enorm vormend voor hun identiteit. Als het kind niet serieus genomen wordt, zal dit gevolgen hebben voor zijn zelfbeeld. De manier waarop het naar zichzelf gaat kijken is dan allesbehalve positief en dit zal de nodige gevolgen met zich meebrengen.

De juiste instelling vinden voor hoe we met een paranormaal kind om moeten gaan, is op dit moment misschien wel de grootste uitdaging. Moeten we het stimuleren door het tentoon te stellen of moeten we het integreren in de maatschappij?

Ik ben zelf een voorstander van het laatste. Dus niet: het is bijzonder en het vervolgens op een voetstuk plaatsen. Zie het als een gave, zoals er zovele zijn. Een kind dat uitblinkt in tekenen krijgt ook een compliment en wordt normaal behandeld. Zo moet ook met een paranormale gave omgegaan worden.

Als een kind paranormaal is, zijn vaak de verwachtingen te hoog gespannen, want het is immers een gave waar je wat mee moet doen.

Maar als je aardig kunt voetballen wil dat nog niet zeggen dat je prof moet worden. Als je liever bakker wordt, moet dat toch kunnen. Hetzelfde geldt voor een paranormale gave. Niet ieder kind met een gave wordt de nieuwe Derek Ogilvie of Char. Het moet de ruimte krijgen om zichzelf op zijn eigen niveau en eigen wijze te ontplooien. Maar het moet vooral zelf de autoriteit hebben over wat het wil worden. Door het kind op een voetstuk te plaatsen of door het op de voorgrond te zetten – op welke manier dan ook – creëer je een probleem waar het kind vroeg of laat tegenaan loopt. Gewend aan alle aandacht en belangstelling kan het kind zo misvormd worden, dat het zich verheven gaat voelen boven anderen

Ik hoop dat men voor ogen houdt dat je ook van dit voetstuk af kan vallen en dat die klap erg hard en traumatisch kan zijn. Dit geldt voor alle kinderen die een gave hebben: ze moeten leren dat ze niet beter, mooier of meer bijzonder zijn dan anderen. Ieder kind is bijzonder, met of zonder gave. Het is bijzonder omdat het is zoals het is.

In mijn gezin heeft iedereen een paranormale aanleg, maar we doen er erg luchtig over. Als ik weer een rare en melige bui heb, krijg ik vaak naar mijn hoofd geslingerd: mam, je spoort niet, want je ziet spoken. Dit houdt mij in evenwicht. Dat is waarschijnlijk ook de meest gezonde manier om kinderen met hun paranormale gave om te leren gaan: evenwicht creëren door het te relativeren. Mijn motto is dan ook: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.

Schelden doet geen pijn

Kinderen zoeken grenzen op. Dat doen ze vaak op geheel eigen wijze.

Ieder kind krijgt een fase waarin ze graag scheldwoorden gaan gebruiken om te kijken wat voor effect het op hun omgeving heeft. Het wordt vele malen aantrekkelijker als het ook nog eens een keer verboden wordt. Het is vaak stoer om bepaalde woorden te gebruiken.

 

Wat kun je daar het beste tegen doen?

Als een kind een woord gebruikt wat niet gepast is, maak dit rustig kenbaar en leg uit waarom het niet gebruikt mag worden. Als het weer gebeurt, geef dan een waarschuwing en kondig dan ook aan dat de volgende keer de volgende straf zal gelden:

Laat het kind vijf minuten het woord op de IPad inspreken en daarna er vervolgens naar luisteren hoe dom het woord klinkt.

Het feit dat hij het vijf minuten achter elkaar moet zeggen is zeer vervelend, maar er dan ook nog eens naar moeten luisteren wat je ingesproken hebt, haalt het aantrekkelijke van het woord af.